6 yaşında bebeğim. sorduğu sorulara anlaşılabilir cevaplar istiyor. Öncesinde anlamasa da soruyu sormuş olması yetiyordu. Ama şimdi.. anlayıncaya kadar irdeliyor. Anladığı zamanda duyduğu gururunda farkındayım. Mutlu oluyor. Bir şey daha öğrendim diyor. Anlamadığı konulara da kendi başına anlamlar getiriyor. Birazcık da kahraman hissediyor kendini. Şu sıralarda dünya onun etrafında dönüyor. Yanlışları olduğunda yardım istemeden düzeltmeye çalışıyor. Yine olmadıysa büyük bir nezaketle istiyor o yardımı.
Faydalı olduğunu görmek istiyor. Çantasını taşıyabildiği için, kendi sandviçini hazırladığı için kocaman bir AFERİN bekliyor. O aferinden sonra da daha da güçleniyor hatta dizginlemek bile zor olabiliyor :)
Bir an önce büyümek istiyor. Tam bir abi olduğunun farkında olmak istiyor. Gelecekle ilgili bir şeyler şekilleniyor. Futbolcu mu olsam , polis mi olsam diye sorguluyor kendini ve bir şeylere de onay istiyor.
Herşeyi rahatlıkla konuşabiliyorsunuz. Bu da ayrı bir keyif veriyor.
Saçlarını kestirirken şeklinin ne olması gerektiğini açıklıyor artık veya pantolon alırken hangi renkte istediğini, ayakkabısının modelini buna benzer şeylerde daha net oluyor. Kendince fikirleri oturuyor ama taraf tutmuyor . Herkese kendi açısından bir hak vermeye çalışıyor. Arada sırada kimin daha fazla oyun oynadığı önemli olsa da adaletli davranıyor :)
En önemlisi de 6 yaşındayım ben deyip artık fikirlerim, düşüncelerim , konuşmak istediklerim var diyor .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder